Η Χρυσή εποχή του Trash pt.1

Ανέκαθεν ήμουν λάτρης του Trash. Από το Χρυσό Κουφέτο μέχρι τα κλιπάκια της Πολυξένης που παίζονταν στο Alter, τον "Πλανητάρχη" Τάσο Μπουγά και τον Γιάννη Φλωρινιότη, όλη αυτή η υποκουλτούρα μου προκαλλούσε ένα δέος (εξαιρούνται τα reality shows τύπου Big Brother/Bar που τα έβρισκα υπερβολικά βαρετά). Δεν ήταν όμως μέχρι που άκουσα για πρώτη φορά τη Στέλλα Μπεζαντάκου να τραγουδάει στην εκπομπή της Τατιάνας Στεφανίδου που κατάλαβα ότι μια νέα χρυσή εποχή ξημέρωνε στην Ελλάδα. Η χρυσή εποχή του Trash...

Ήταν εκείνη η φοβερή εποχή που όλη η Ελλάδα παρακολουθούσε με τρομερό ενδιαφέρον την μάχη μεταξύ της Κυρίας (με Κ κεφαλαίο) Χειλουδάκη με την Κυρία Μπάρκα, με το συντονισμό της αυθεντικής Τατιάνας Στεφανίδου βεβαίως βεβαίως... Ήταν η ελληνική απάντηση στη φοβερή μάχη του DragonBall Z μεταξύ Songoku - Freezer, (άλλωστε η Freezer και η Τζένη έχουν πολλά κοινά με κυρίαρχο το ότι κανείς δεν μπορούσε να είναι σίγουρος για το πραγματικό φύλο τους)



Και τότε ήταν που η Στέλλα, η θεά, αποφάσισε να γίνει τραγουδίστρια και μας εξέπληξε όλους με τις φοβερές "φωνητικές" της ικανότητες...

...ερμηνέυοντας επάξια το νικητήριο τραγούδι της Eurovision 2005 και δίνοντας ένα μάθημα αγγλικής προφοράς και σωστής φωνητικής τοποθέτησης στην Έλενα Παπαρίζου...


..και συμμετέχοντας σε πανυγύρια με ξένα rock hits που μόνο η ίδια ξέρει να ερμηνέυει τόσο καλά...


Τέτοια επιτυχία δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη βεβαίως και έτσι η θύελλα αντιδράσεων από άλλους φιλόδοξους καλλιτέχνες δεν άργησε να ξεσπάσει. Άλλωστε κάθε μεγάλο ταλέντο στην Ελλάδα έχει και το αντίστοιχο "αντίπαλο" ζευγάρι του, όπως στην περίπτωση Βίσση-Βανδή, Κοκκίνου-Ζήνα, Στάη-Τρέμη, Ντενίση-Λαζόπουλος, Παπανδρέου-Καραμανλής, Άντζελα Δημητρίου - όλος ο κόσμος κλπ. Έτσι και για τη Στέλλα μας βρέθηκε το ""νινί" Βέρα Λάμπρου, για να ξεσπάσει ο δεύτερος κύκλος αιματηρών τηλεοπτικών μαχών και διασυρμών, αφού άλλωστε και τα επεισόδια του DragonBall Z είχαν ήδη προβάλλει από καιρό τη μάχη μεταξύ Songokou και Buu...





Αγανάκτησε το Στελλάκι και με το δίκιο της, δεν πτοήθηκε όμως και να που φέτος μας παρουσιάζει και το νέο της τραγούδι που τολμώ να πω πως είναι ένα πραγματικό αριστούργημα.



Μπράβο Στέλλα για άλλη μια φορά. Κι εδώ θέλω να κλείσω το πρώτο μέρος του αφιερώματος στην trash κουλτούρα με δύο μοναδικά video, το πρώτο για να για να αποδωθεί φόρος τιμής στις ανεπανάληπτες και διαχρονικές αξίες του τόπου και το δεύτερο για να μας θυμίζει τα πραγματικά αστραφτερά διαμάντια που υπήρχαν προ-εποχής Je T'aime:



"Δως της πίπα, δως της πίπα και καπνό, να καπνίσει θέλει το μωρό"