Είναι μερικά πράγματα που σε κάνουν να μελαγχολείς, να νοσταλγείς, να ταξιδεύεις πίσω, να θυμάσαι και ξαφνικά μέσα στην εκνευριστική ησυχία να ακούγεται ένα «μα καλά πόσο γάμαγε;» και είσαι εσύ, είσαι εσύ αυτός που φωνάζει, που φωνάζει αγανακτισμένος ζητώντας αυτό που του πρέπει και τελικά δικαιούται να έχει.
Λίγο πολύ έχει συμβεί σε όλους μας για διάφορους λόγους σε ποικίλες περιπτώσεις.
Κάτι τέτοιο λοιπόν συνέβη και σε μένα προχθές, καθώς λοιπόν πίσω από το ιστορικό από την εποχή της μεταπολίτευσης παραβάν ξεδιάλεγα τον σορό από ψηφοδέλτια, θέλοντας καταρχήν να κρατήσω τα στιλάτα, τα cult, αυτά που τέλος πάντων έπρεπε και όφειλα να κρατήσω και κατά δεύτερον να δήξω ότι αργώ ψάχνοντας το ψηφοδέλτιο που θέλω, βρέθηκα μπροστά στον υπέρτατο άντρα, τον Βεργή και το φτωχό πλην τίμιο ψηφοδέλτιό του.
Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι ο Βεργής, η φάτσα του και το ψηφοδέλτιό του μπορούσαν να αποδειχθούν τόσο ευεργετικά, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που να φτάνω στο σημείο σήμερα να γράφω αυτό το άρθρο στο καλύτερο ίσως Ελληνικό blog.
Γιατί τι θυμήθηκα κύριε δικαστά, αντικρίζοντας τον υπέρτατο άντρα;
Μόνο ένα αρσενικό έχει τη δύναμη να σου έρθει στο μυαλό, ακόμα και όταν έχεις απέναντι σου το ψηφοδέλτιο του Βεργή, αυτός που μπορεί με το ένα χέρι να συνθλίβει τον David Hasselhoff, με τ’ άλλο να στραγγαλίζει τον Chuck Norris και με το τρίτο, να ικανοποιεί ΟΛΑ τα θηλυκά του κόσμου, ο Duke Nukem.
Ναι λοιπόν, ήταν ο δούκας, ήταν ο δούκας αυτός που εμφανίσθηκε μπροστά μου με ένα παράπονο, σαν να ήθελε κάτι να πει, σαν θεόσταλτη μορφή θα έλεγα, κάνοντας με να αναφωνήσω «μα καλά πόσο γάμαγε;» χαρίζοντας έτσι μια ανάλαφρη ατμόσφαιρα στην βαρετή μέχρι τότε αίθουσα. Και είπα «γάμαγε» γιατί δυστυχώς η κυρία 3DRealms –προφανώς εξουθενωμένη από την πολύ ικανοποίηση μέσω του Δούκα- φρόντισε όλα αυτά τα χρόνια να βάλει τον Δούκα σε καραντίνα.
Γιατί πόσο πρέπει να περιμένουμε κυρα 3DRealms για να δούμε ξανά τον δούκα να κάνει αυτά που ξέρει, που πρέπει μα πάνω απ’ όλα μπορεί να κάνει;
Ο Δούκας που μεγάλωσε μια γενιά gamers με τον δικό του μοναδικό τρόπο, όπως μόνο αυτός ήξερε, δίνοντας την παιδεία που της έπρεπε και σήμερα είναι αυτό που είναι, ο δούκας που σημάδεψε τα εφηβικά μας χρόνια, προσφέρονται μας απλόχερα ανελέητες δόσεις τεστοστερόνης, τόσα και τόσα μαθήματα συμπεριφοράς και anti-hero ιδεολογίας, χαρίζοντας μας τόσες και τόσες στιγμές εν τέλει, γιατί τελικά τι μένει; Οι στιγμές μένουν και όπως πολύ εύστοχα επισημαίνει ο Γιαννάκης στο γνωστό διαφημιστικό spot της πιο trendy εταιρίας κινητής τηλεφωνίας, «μην αφήσεις καμία να πάει χαμένη».
Ο Δούκας λοιπόν ακόμα κι αν δεν είναι αυτή τη στιγμή μαζί μας, είναι πάντα στις καρδιές μας και στο μυαλό μας, είναι κοντά μας κάθε φορά που παίζουμε μπάλα και κλοτσάμε με το «Mighty Foot», κάθε φορά που δεν έχουμε τσίχλα να μασήσουμε και έπονται οι γνωστές συνέπειες, κάθε φορά που βρισκόμενοι στ’ αμάξι βάζουμε το CD του Saturn για να ακούσουμε τις ατάκες και τις μουσικές του, μα πάνω απ΄ όλα είναι κοντά μας όταν βρισκόμενοι με το αμάξι στην λεωφόρο Αλεξάνδρας ένα ζεστό καλοκαιρινό βράδυ του Αυγούστου και έχοντας δίπλα ένα αμάξι με δυο μανούλια –welcome to the 80’s- με φουλ τα ηχεία μας, ακούγεται δυνατά η φωνή του Δούκα να λέει «Shake it Baby» παραδίδοντας για πολλοστή φορά μαθήματα για όλα και σε όλους.
Ο Δούκας είναι μαζί μας λοιπόν και απλά περιμένει την κατάλληλη στιγμή να γυρίσει και με την προσωπικότητα του να γαλουχήσει θα λέγαμε μια ακόμα γενιά, μια γενιά που τον έχει και περισσότερο ανάγκη.
Βεργή σ’ ευχαριστούμε για τις άπειρες στιγμές γέλιου που μας χάρισες και να' σαι σίγουρος πως ο Δούκας δε θα σε ξεχάσει όταν επιστρέψει, όπως δε θα ξεχάσει και τα παιδιά στο Mega, τα οποία μετά τα τελευταία γεγονότα χρειάζονται άμεσα ψυχολογική και όχι μόνο υποστήριξη.
Πρετεντέρη ειδικά για σένα το Turnabout Notes και οι Ace Bloggers θα φροντίσουν να λάβεις την υποστήριξη που σου πρέπει και τόσο έχεις ανάγκη, όπως άλλωστε και στην σιδηρά κυρία της Ελληνικής τηλεοπτικής σκηνής και κάτοχο του βραβείου Cabia of the Year Έλλη Στάη.
Σας καληνυχτίζω με αυτοδύναμη κυβέρνηση ΝΔ, μέχρι την επόμενη φορά…
Always bet on Duke your Honor, always bet on Duke.

1 σχόλιο:
Σιλ οφ κολιτυ. Ετσι απλα.
Δημοσίευση σχολίου